Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι, είναι το σύνθημα για την σημερινή ημέρα.
Όλοι μαζί αποτελούμε μια ομάδα, που ο καθένας συμπληρώνει τον άλλον με τον δικό του διαφορετικό τρόπο.
Τα ¨αγαθά¨ για την αναπηρία, δεν θα έπρεπε να είναι ζητούμενα…
Σεβασμός, ισότητα, προσβασιμότητα!
Η αναπηρία, μπορεί να είναι ορατή, μπορεί και όχι!
Με την μαγεία των χρωμάτων της ¨υγείας¨, ενός πολύχρωμου ρούχου, ενός ιδιαίτερου κοσμήματος, όλα μπορεί να δείχνουν διαφορετικά…

Μπορείς εσύ… Μπορώ κι εγώ!
Τι κι αν δεν βλέπω; Μπορώ ν’ ακούω την καρδιά σου να χτυπάει και ν’ αναγνωρίζω, να ξεχωρίζω τους χτύπους της αγάπης…
Τι κι αν δεν ακούω; Μπορώ να δω την αγάπη που πλημμυρίζει το βλέμμα σου.
Τι κι αν δεν κινούμαι; Ακούω και Βλέπω…
Κι αν το μυαλό μου είναι τόσο δα μικρό, μην με θαρρείς «ακρωτηριασμένο». Υπάρχω, Ζω, Καταλαβαίνω, Ακούω, Βλέπω, αγαπώ!!! Κι επειδή δεν μπορώ να σου το πω…
Πιάσε το χέρι μου και θα νιώσεις την αγάπη. Κοίταξέ με βαθιά στα μάτια και θα την αισθανθείς.
Μην αφήνεις την προκατάληψη να μπει ανάμεσά μας.
Μια ανάσα σου αρκεί, κατά πως λέει και ο Καζαντζάκης, να μεταμορφώσει τις κάμπιες της καρδιάς σου σε πεταλούδες…..!!!!!!